Teraz poznamy gospodarzy sąsiedniej „spółdzielni mieszkaniowej” 🙂 Nie wiedziałam jak śmiesznie wygląda borsuk czyszczący brzuch. Albo jak ucieka samica mająca dość zalotów. A jak one się zabawnie turlają!
Borsuki są największymi przedstawicielami łasicowatych w naszym kraju. Są krępe i masywne. Wszystkożerne. Występują w lasach i mozaikach ekosystemów, dostosowują się do antropogenicznych zmian środowiska. Kiedy nadejdą mrozy borsuki zapadają w sen zimowy, często przerywany, gdy następują odwilże. Pierwszy raz borsuki zaobserwowaliśmy pod koniec lutego, pewnie wybudziły się ze snu i postanowiły wyjrzeć z podglądanego okna. Wiecie, że od wiosny do jesieni borsuk zwiększa swoją masę ciała o 60-70% w stosunku do wagi wiosennej? Do zimy trzeba się przygotować!
Wbrew utartej opinii samotnika drapieżniki te żyją w grupach rodzinnych. Taka grupa może składać się z kilku, a czasem nawet z kilkunastu osobników zamieszkujących wspólny system nor. Nora taka często jest dziełem wielu pokoleń borsuków… Rodzina borsuków zajmuje określone terytorium, którego wielkość zależy od wielkości rodziny i zasobności środowiska. Często borsuki mają sublokatorów takich jak lisy, jenoty, a czasem nawet wydry.
W grupie najczęściej rozmnaża się jedna samica. U zwierząt tych występuje ciąża przedłużona, trwająca od 7 do 15 miesięcy – zależnie od warunków i terminu zapłodnienia zarodek zatrzymuje się na jakiś czas w rozwoju. Pod koniec zimy rodzą się młode (od 2 do 5) i w marcu ma miejsce główna ruja poporodowa. Druga ruja przypada pod koniec lata. Młode po raz pierwszy opuszczają norę pod koniec maja… Ciekawe ile ich będzie…
Para borsuków podczas marcowej rui…
Borsuki aktywne są nocą, zmienia się to w maju, czerwcu i lipcu, kiedy dzień jest długi a potomstwo trzeba wykarmić. Teorię znamy, a teraz w praktyce:
Pozdrawiam 😉
Patrycja
