Drugim zaobserwowanym na Lisiej Górce gatunkiem były jenoty. Zwierzęta te są monogamiczne, rejestrowaliśmy je zazwyczaj w parze. Przez kadr przewinęły się parokrotnie. Czy to ta sama para? Czy pomieściła się z lisami i borsukami?

Zwierzę to przybyło do Polskie ze wschodu, po raz pierwszy stwierdzenie udokumentowano w 1955 roku. Jenot zasiedla żyzne lasy blisko cieków i zbiorników wodnych. Jest małym psowatym, o krępej budowie i krótkich nogach, puszystym ciemno-szarym futrze z ciemną maską na głowie. Dzięki budowie nosa, umożliwiającej wychwytywanie zapachów z warstw powietrza nad zwierzęciem, jego węch jest tak skuteczny jak węch wilka. Jest wszystkożerny – je trawy, korzonki, owoce, ziemniaki i nawet żołędzie! Oprócz pokarmów roślinnych zjada małe zwierzęta np. płazy i gryzonie, padlinę oraz odpadki. O tym przekonałam się na praktykach w IBS, gdzie z dziewczynami znalazłyśmy w żołądku jenota kiełbasę i kawałek czerwonej tkaniny!

Cieczka jenotów odbywa się w lutym i marcu, a ciąża trwa około 2 miesięcy. Jenoty są bardzo płodne, samice rodzą od 4 do 10 szczeniąt. Jenoty nie są przystosowane do kopania. Wykorzystują nory innych zwierząt, kopce, piwnice, ziemianki, stogi, wykroty, komory w kłodach i tym podobne schronienia. Aktywne są nocą. Lubią brodzić w wodzie w poszukiwaniu pokarmu.

Nasza fotopułapka uchwyciła kilka ciekawych scen, w tym konflikt z lisem, który korzysta z borsuczego systemu nor.

Filmy poniżej. 🙂

Pozdrawiam 🙂

Patrycja